~•Kojiroh•~ [ヘタリア : [∂]ω[∂] ♥ ≡ ≡][鋼の錬金術師 : ロイxエド]

สวัสดีคร้าบทุกๆท่าน (/โค้งงามๆ)

ย้อนหลังไปวันที่ 13 ม.ค. 50 นะขอรับ....

วันเสาร์นั้น เป็นวันที่ใครๆต่างก็รู้กันดีว่าเป็นวันเด็กแห่งชาติ ซึ่งจัดเป็นเสาร์ที่2ของทุกปี และปีนี้ก็เป็นวันงานCP4และWCSด้วย!!!! จอร์จจจจจจจจ เรารอวันนี้มานานแร้วววววววววว (มาจวกโด 555)

วันนี้เราตื่นเช้า แต่ไม่ได้เตรียมตัวเก็บของเช่นเคย เพราะเราแอบเก็บตั้งแต่เมื่อคืนนี้เรียบร้อยแล้ว หึหึหึ........

เหตุที่ไม่เก็บ เพราะเรามีเรียนญี่ปุ่นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนสอบเลื่อนระดับ กร๊ากกกกกกกกกก มันยอดมากกกกกกกกกกกกก(/กัดฟันพูด T_______T)

สรุปว่า เราต้องไปเรียนยุ่นที่สสท.ตั้งแต่8.30จนถึง11.45กว่าจะออกมาและไปถึงตัวงานได้ ต้องแบกทั้งชุด หนังสือเรียน และถุงโดที่พี่เรนให้ยืม =w= มันทำเอาไหล่เราทรุดเลย เหอๆๆๆๆ

วันนี้เราคิดไว้ล่วงหน้าแล้ว ว่าอยากคอสเอ็ดในงานวันนี้ เพราะเราอายุ18เท่าเอ็ดแล้ว ^_____^!!! (ครั้งที่แล้วมันก่อนวันเกิดวันนึงเลยยังไม่18ปีเต็ม T3T~;) แล้วก็เห็นฮายะจังจะคอสน้อง เราก็เลยคอสด้วยซะเลย

พอเราเดินไปถึงในงาน เราก็ต้องตื่นตัวมากมาย แอบกลัว...ยังไงก็ไม่รู้ (สงสัยไม่ได้ใส่ชุดไปรเวทธรรมดาไปงานนานเลยรู้สึกยังงั้น) และเราไม่เจอใครเลย......

เราก็เลยต้องบุกป่า(คอสเพลย์)ฝ่าดง(ตากล้อง) นับร้อยคน เพื่อเข้าไปในตัวงาน (ถึงเรอะนั่น = =""!!!!) เข้าไปเราก็มองหาพี่ลัลก่อนใครเพื่อนเลย เพราะเราฝากโดไว้+ต้องเอาโดไปคืนพี่เรน แบ่งเบาน้ำหนักออกไปก่อนบ้าง =w=;

จากนั้น ภารกิจถัดมา คือ เราต้องเอารูปภาพที่Raibo_K(หม่อนคุง)ที่ฝากให้พี่ยิ้ม บูธมาจากเชียงใหม่ไปให้เค้า หลังจากที่เราเดินสำรวจก็แล้ว มองจวกของบ้างก็แล้ว ก็ยังหาบูธพี่เค้าไม่เจอซักที TT[]TT~~~ พี่ลัลเค้าบอกเรามาว่ามันมีสลับที่มั่วไปหมด เราก็เลยเดินไปถามพี่สต๊าฟซะเลย

พอเดินหาอีกที ก็หาไม่เจออีก คราวนี้ขอประกาศดีกว่า ง่ายกว่าเยอะ =____=+ และแล้วเราก็ส่งมอบของให้ได้สำเร็จ.......เหนื่อยมากมาย...T[]T;

หลังจากนั้น เราก็ตามหาเพื่อนๆพี่ๆน้องๆชาวสภารวมทั้งสมาคม แต่ก็หาไม่เจอ โทรหาฮายะจังก็ไม่ติด โทรหากลิ้งก็ไม่ติด.........เราเริ่มเฟลซะแระ(เฟลตัวเอง)

แล้วเราก็มานั่งคุยกับพี่เรนพี่ลัลซักพัก แล้วลองโทรหาฮายะจังอีกรอบ คราวนี้ติดแร้วโว้ยยยยยย \TT[]TT/~

แล้วเราก็หอบข้าวของไปเปลี่ยนชุดเสร็จสรรพ(วิกใส่มันข้างนอกเนี่ยล่ะ) แล้วฮายะจังก็พาไปหาชาวสภา โฮกกกกกกก อยู่กันในที่ๆเดินผ่านตอนแรก แต่กลับหาตัวไม่เจอซะเอง T3T

พักหลังๆ เราก็ไปไพรเวทกะกลิ้งซะ เพราะอยากชิว อยากเล่น บลาบลาบลา แล้วก็เห็นกลิ้งเฟลบ่อยมากมาย เราก็เลยให้กลิ้งเควส

เรา : กลิ้งเอ๋ย วันนี้ตรูเสะให้เอ็งนะ

เสร็จสิ้นคำพูดนี้ กลิ้งตาลุกวาวมากมาย =[]=!!!!! (ประมาณว่าเอ็งพูดแล้วตรูไม่ปล่อยเอ็งแน่) พูดแล้ว....เรามิคืนคำหรอก ก๊ากๆ เรื่องแค่นี้ตรูต้องทำได้จิ

และแล้วก็ปั้นหน้าสุดชีวิตเพื่อให้ดูเสะ *-* หลังจากที่เป็นถั่วเคะมานาน (ตรูโดนแฟนๆ101วิ่งไล่ตรื้บแหงๆ =[]="!!!! แต่เราก็ยังรัก101ไม่เปลี่ยนแปลงแบบSeason Changeนะจ๊ะ *w*)

.

.

.

หลังจากที่ไพรเวทชั่วโมงกว่าๆ เราก็ลงไปข้างล่างคุยกับพวกพี่ลัลอีกพักนึง แล้วก็เก็บของไปหาชาวสภา พักใหญ่ๆก็เก็บข้าวของเตรียมกลับ แต่ก่อนหน้านั้น เราวิ่งหาบูธพี่แท๊บบี้เพื่อรับของ (ขอบคุณพี่แท๊บบี้มากๆค้าบ >3<)

เตรียมกลับ แต่ไม่ได้กลับบ้าน ไปสยามครับ เฮ!!!! แวะไปอากิบะ ช่วงค่ำๆเราได้ข่าวดีจากพี่วีมาว่า

*เรื่องติดต่อไปยุ่น พี่เค้าบอกรายละเอียดมาพอสมควร แต่ถ้าจะให้ลึกกว่านี้ สำหรับท่านผู้อ่านเราแนะนำให้ถามพี่วีดูนะงับ มันถูกกว่าคราวที่แล้วมากกว่าเดิมอีก ส่วนชาวสภาและสมาคมถ้ามีคนพร้อม เงินพร้อมก็ติดต่อได้ฮับ ^^ (ส่วนตัวของเราตอนนี้ยังพูดมากไม่ได้นอกจากรอผลเอนท์ว่าติดรึไม่ติด ถ้าติดเราจะได้ไปยุ่นเท่านั้น TTwTT )*

.

.

จากข่าวข้างบน........ตรูสู้โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย TT[]TT//!!!!!!

_________________________________

วันนี้ขอบคุณทุกๆคนงับที่มาร่วมงาน+ได้เจอกันนะงับ

ขอบคุณกลิ้งกับฮายะจังมากๆนะงับ ถ้าไม่เจอมีหวังเราเฟลนั่งเปื่อยอยู่ที่บูธพี่ลัลแหงๆ (อาจจะได้นั่งอ่านโดแทน เดินร่อน 555+) ดร๊วบ~

/จ๊ากกกก อย่าวิ่งไล่เตะเรานะ

ขอบคุณพี่สานะงับสำหรับชุดยูจิโร่เมื่องานครั้งที่แล้วนะงับ >w<

ขอบคุณพี่ซีนะงับที่ได้เจอกัน แล้วตอนปิดเทอมจะไปคอสยาฮิโกะให้อีกนะงับ (แบบว่าอยากคอสให้มันคุ้ม ><!!!)

ขอบคุณพี่ลัล พี่เรน และพี่กุ้งมากๆนะงับสำหรับโดจินและเข็มกลัด >3<~~~ (/มาให้ดร๊วบซะดีๆ อิอิอิ)

ขอบคุณพี่แท๊บบี้สำหรับการ์ดนะงับผม น่ารักมากๆงับ >w<~~ แล้วเจอกันคราวหน้านะงับผม (รออุดหนุน อิอิ)

เอาล่ะ มาโซนนี้จะเป็นการไปเที่ยวปากเกร็ดกัน ^^!!!

ไม่ใช่เที่ยวธรรมดานะ แต่เราไปจัดกิจกรรมกันที่บ้านราชาวดีมาด้วยล่ะ

-ย้อนไปวันที่14 ม.ค. 50-

วันนี้เราตื่นมา.......เหมือนจะเช้าแฮะ..........

แม่เจ้า มองนาฬิกาไป.............7โมง10!!!!!!!!!!!! ม่ายยยยยยยยยยยยยย ตรูนัดเพื่อนไว้7โมงครึ่งนี่หว่า!!!!!!!

เอาล่ะสิ เมื่อคืนดันผลอยหลังบคาชุดเอ็ดได้..........อีกอย่าง พ่อแม่น้องชายก็ไม่อยู่ ไม่แปลกที่จะตื่นสาย.......... TT TT

.

.

หลังจากที่จัดการกับตัวเองเสร็จ เราก็รีบจรลีออกจากบ้านไปหาเพื่อนที่หน้าประตูหอวังทันที และบึ่งไปปากเกร็ดต่อ

.

.

.

ไปถึง เรากับเพื่อนก็เดินเข้าไปในซอยต่อ แต่มันรู้สึกว่า.........ทำไมมันไกลจังฟะ = =" เดินไปซักพัก เพื่อนเราคนนึงเค้าก็ชวนขึ้นรถกระบะที่พ่อมาส่ง วรถวิ่งไปซักพัก ก็เจอกับเพื่อนอีกกลุ่มที่กำลังเดินอยู่ มันก็ขอขึ้นติดรถด้วย

.

.

.

ไปถึงบ้านราชาวดีฝั่งหญิง ก็ไปสมทบเพื่อนอีกกลุ่มนึง........... วักพัก น้องผู้ชายก็วิ่งมาจากไหนก็ไม่รู้ มากอดเราเฉยเลย =[]=!!!!!! (สงสัยน้องแกเห็นเราแต่งตัวเสื้อยืดเกงยีน ใส่หมวก เลยอาจจะนึกว่าเป็นผู้ชาย = =""")

ไม่พอครับ แถมประโยคช็อคมาอีกหนึ่ง...."อยากกินนม" เวงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง กร๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ เอ็งพุดแบบนี้มันจะดีรื้อออออออออออออออ กลัวง่ะ TTATT

เราเลยบอกว่ายังไม่ถึงเวลาของว่าง ให้รอก่อนละกัน แล้วก็รีบชิ่งไปหาเพื่อนอีกกลุ่มทันที TT_TT;;;;

.

.

.

ไปถึงบ้านราชาวดีฝั่งชาย คราวนี้มาจัดข้าวของเตรียมจัดกิจกรรมกัน แต่ก่อนหน้านั้น ครูที่นี่เค้าพาไปดูบ้านแต่ละหลัง ไปแล้วเวทนา น่าสงสารมากมาย......สติไม่สมประกอบ เป็นปัญญาอ่อน ทุพพลภาพ บางคนสติปัญญาครบสมบูรณ์แต่พิการ ฯลฯ

แต่ภาพเหล่านี้เราเห็นมาก่อนหน้านี้นานแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ดูคลิปวิดีโอที่หลวงพ่อให้ดูตอนไปงานศึกของเณรน้องชาย ร้องไห้ออกมาทันที

.

.

หลังจากเยี่ยมบ้านแต่ละหลังเรียบร้อย ก็จัดกิจกรรมนันทนาการให้น้องๆทุกคน (อายุไม่นับเพราะเค้าก้เรียกเราว่าพี่ = =) พักเที่ยงแป๊บนึงแล้วก็ไปดูแข่งบอลต่อ น้องๆที่นี่ที่พอฝึกได้ คุยรู้เรื่อง เค้าจะเก่งเหลือเชื่อเลยล่ะ เตะบอลเก่ง ตีลังกาได้ ร้องเพลงเป็น แถมรู้เยอะด้วย =[]=!!!

มีพี่คนนึงเค้าจบจากม.เกษตรศาสตร์ด้วยล่ะ มาเป็นกรรมการให้ ได้ยินจากอาจารย์แล้วตกใจมาก ถึงแม้เค้าจะมาอยู่ที่นี่ แต่ก็สามารถฝึกตัวเองจนจบมหาลัยได้ นับถือจริงๆ =w=b!!!

.

.

แข่งบอลเสร็จก็รับมอบรางวัล ให้เสื้อ บริจาค กิจกรรมอีกเล็กน้อย ฯลฯ เรียบร้อยก็ลากลับ

__________________________________________

"ถึงแม้จะเกิดมาแล้วพิการ แต่พวกเค้าไม่ได้ทำอะไรผิดเลย คนที่ผิดนั้นมาจากผู้ที่เป็นพ่อเป็นแม่ของเด็กเหล่านั้น ซึ่งพวกเค้าไม่ได้มีความพร้อมและความรู้ที่จะมีบุตร ที่ร้ายแรงที่สุดคือ ไม่มีความรับผิดชอบ เพราะความเลิ่นเล่อของพวกเค้า ทำให้ต้องมีน้องๆเหล่านี้เกิดมาทั้งๆที่ไม่ได้อยากจะเกิดมาเป็นคนพิการ ปัญญาอ่อนเลยเสียนิดเดียว ขอให้คนสมัยนี้ โดยเฉพาะคนที่ประมาทเรื่องนี้ได้คำนึงถึงน้องที่จะเกิดมาด้วยเถอะ"