~•Kojiroh•~ [ヘタリア : [∂]ω[∂] ♥ ≡ ≡][鋼の錬金術師 : ロイxエド]

Warning I : เนื้อหาในนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับประเทศใดๆทั้งสิ้น เป็นเพียงแค่ตัวละครสมมติ ควร ใช้วิจารณญาณในการอ่านและรับชม ถ้าหากท่านผู้ใดมีความอ่อนไหว มีอคติกับเรื่องแนวนี้ กรุณาออกจากบล็อกนี้ได้ที่ประตูฉุกเฉินที่ทางเราจัดเตรียมไว้ขอรับ  

Warning II : ขออนุญาตนำCastจากบล็อคสมาชิกในทีมมาลงขอรับ

สวัสดีค้าบทุกคน

หลังจากที่เราหายไปชาติเศษ(ประมาณเกือบสัปดาห์) ในที่สุดก็มีเวลามานั่งปรับรูปซักที ซึ่งปรับวันเดียวเสร็จ พอกันทีที่รัก ก๊าก

อยากลงที่เดียวจบเลย แต่ว่าค่อยๆทยอยลงดีกว่าแฮะ =w= (เดี๋ยวโดนทุกคนที่เข้ามารุมตรื้บเอาได้ 555)

ขอรีพอร์ทซักนิดส์ก่อนลงรูปนะก่อนที่เราจะลืมว่าทำอะไรลงไปบ้างอย่างงานก่อนๆ ก๊ากๆๆๆ

.

ก่อนวันงานเรากลับมาถึงกทม.ตั้งแต่ช่วงเสาร์บ่ายแล้วก็รีบกลับไปจัดการเตรียมชุดคอส และศึกษาฝังการจัดบูธของงานครั้งนี้ กว่าจะได้นอนก็ราวๆตี2ได้มั้ง (อันทีจริงตั้งใจจะนอนเร็วกว่านั้น แต่มัวเช็คของที่จะจวกอยู่เลยนอนช้าจนได้)

เช้าอันสดใส เราตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงียกับนาฬิกาปลุก2ตัวเป็นเวลา6โมงครึ่ง เตรียมตัวอะไรต่อมิอะไรเสร็จก็ปาเข้าไป7โมง40ได้แล้วก็รีบบึ่งออกจากบ้านทันที

ถึงวันงานตอน8โมงครึ่งตามที่เราคาดไว้ แล้วเราก็รองานเปิดระหว่างนั้นก็เจอจูนจัง(Junez)ที่งานพอดี เลยรองานเปิดพร้อมกัน พอ9โมงกว่าๆยูระจัง(Yurina)ก็ตามมาสมทบ

10โมง งานเปิด.......... มันเป็นช่วงเวลาที่รังสีอำมหิตแผ่ซ่านจากเหล่าคนที่รอเข้าคิว(โดยเฉพาะเหล่าฟุโจฉิที่ต้องการโดเบย์เอย์) หลังจากที่จ่ายตังค์ก็รีบเข้างานไปจวกโดที่เรา+เพื่อนๆในทีมฝากซื้อทันที

แน่นอนว่าเราทำงานกันเป็นทีม.............. (ทุกคนคงนึกภาพการกระจายกำลังในการซื้อโดออกสินะ 5555555)

.

หลังจากจกโดจินและซื้อของ+ส่งสึเคบุเรียบร้อยแล้ว ซักพักเรากับยูระจังก็ไปเปลี่ยนชุดรอสมาชิกในทีมทุกคน

รีพอร์ทพอแล้วมั้ง??? กร๊าก เลว =..=

[ここだけ全員子供]

Nasu ＠ アメリカ (United State of America)

FRAUD ＠ カナダ (Canada)

Noir ＠ フランス (France)

Sparkao ＠ スペイン (Spain)

Shinya no miko ＠ ロシア (Russia)

Ikumi ＠ リトアニア (Lithuania)

Lumin ＠ ポーランド (Poland)

Palm_cj ＠ オーストリア (Austria)

Nene ＠ ハンガリー (Hungary)

Yurina ＠ リヒテンシュタイン (Liechtenstein)

Klunatic ＠ ギリシャ (Greece)

Kojiroh ＠ 日本 (Japan)

*หมายเหตุ*

- ระวังโหลดโหดนะจ๊ะ

- รูปที่เห็นมีทั้งปรับบ้างและไม่ปรับบ้าง ต้องขออภัยล่วงหน้าด้วยถ้าออกมาไม่งามนะฮับ = =""";;;

.

[โซนรูปเดี่ยวตามใจฉัน]

Nasu @ United State of America

นาเป็นจิบิอัลฟ์ที่น่ารักน่ากอดมากๆเลย >[]<

FRAUD @ Canada

น้องพิ้งก์(เราสะกดถูกหรือเปล่าเอ่ย?) มาดแคนาดาน่ารัก แอร๊ย >w<

Noir @ France

พี่บีเป็นคุณพี่ที่โดนในจอร์จจี้มากๆเลยฮะ (%รูปรั่วเยอะมาก ก๊าก)

Sparkao @ Spain

แอร๊ยยยยย เสียสติไปกับรูปบอส >///<

Shinya no miko @ Russia

พี่ฝน~~ เป็นรัสเซียที่ใสกิ๊งมากๆ

Ikumi @ Lithuania

ชอบเสื้อพี่เนมมากเลยฮะ ลายดอกไม้สีฟ้าสวยมากเลย XD

Lumin @ Poland

พี่ลมิ้นฮะ โคจิชอบดอกไม้ตรงเสื้อมากๆเลยฮะ =w=

Palm_cj ＠ Austria

คุณชายยยยยย พี่ปาล์มมาดคุณชายมากๆเลยฮะ *[]*

Nezumi-Nene @ Hungary

เนนุ่มเป็นฮังการีที่โดนใจพี่มาก ชอบกระโปรงมั่กๆเลย >w<

เจ๊งามทุกช็อต แต่รองเท้าแอบเนียนนะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก

Yurina ＠ Liechtenstein

ยูระจังงง มาเป็นกิ๊กกับพี่ต่อเถอะ ก๊ากกกกก

Klunatic @ Greece

พันโท นักบัลเล่ต์ในอนาคต....

Kojiroh @ Japan

นานๆทีจะมีรูปดีๆซักหน ขอบคุณพี่ฟ่างกับพี่ปิ่นมากๆฮะ >3<

.

ตอนนี้ท้องกิ่วแล้ว ข้าน้อยขอลาก่อนขอรับ สวัสดี....

แล้วเจอกันเอนทรี่ย์หน้าครับทุกคน!

Special Thanks

- สมาชิกในทีมทุกคนที่มาคอสด้วยกันนะงับ งานนี้สนุกมากๆเลย ขอบคุณมากๆก๊าบ อยากบอกว่าทุกคนน่ารักมากๆเลย เราถึงกับต้องวิ่งไปกอดแต่ละคนเลย 5555 (/me โดนทุกคนถีบ)

- ขอบคุณพี่ฟ่างกับพี่ปิ่นมากๆฮะที่เป็นตากล้องให้กับทีมคอส ภาพที่ลงบล็อกไว้งดงามมากๆเลยฮะ (แทบไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะมีรูปดีๆออกมากับเค้าบ้าง ฮา)

- ขอบคุณยูระจังและจูนจังที่มารอเข้างานด้วยกันตอนเช้าและวิ่งไปจกโดจินด้วยกันนะ มันเป็นช่วงเวลาที่สุดยอดมาก ก๊าก >.,<

- ขอบคุณคุณยูสุ พี่แนร์ ที่วาดสึเคบุให้นะคะ ขอบคุณมากๆค่า!!! และพี่ป๋อที่ให้ถ่ายรูปกับวาดสึเคบุให้เช่นกันค่ะ!!! มันจอร์จมากๆเลยค่ะ >/////////< (แอบสิ้นสติไปวูบนึง 5555)

- ขอบคุณเรย์จัง (Rayrina) ที่เดินมาหาน้า ขอโทษด้วยจริงๆที่ไม่ได้เดินไปหาเอง(เราคงช้าไป แหะๆ)แล้วก็เรื่องโปสการ์ดด้วยจ้า งามมากๆเลย ><

- ขอบคุณทุกคนที่เดินมาคุยกับเรานะงับ และขอโทษบางคนที่เราไม่ได้เดินไปทักกล่าวถึงนะฮับผม =[]=";

- ขอบคุณรพ.เซนต์หลุยส์และท่านผู้จัดงานครั้งนี้มากๆค่ะ

- ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านบล็อกเรามากๆนะฮับ

โซนระบายความฟุ้งซ่าน+เครียดบ้าๆบอๆเล็กน้อย

ใครที่ไม่อยากอ่านก็ข้ามไม่ต้องอ่านได้นะ แต่ช่วงนี้เรามัวแต่เก็บมาคิดอยู่คนเดียวแล้วมันฟุ้งซ่านมากกว่าเดิมจึงขอลงระบายซักนิดนะ

.

.

.

.

ทำไมช่วงนี้เราถึงมัวแต่คิดฟุ้งซ่านอะไรบ้าบอเล็กๆน้อยๆคนเดียวก็ไม่รู้แฮะ

ทุกคำพูดที่ไม่ว่าใครพูดออกมาก็ตามเราก็จะเก็บไปคิดบ้าบออยู่คนเดียว

อย่างล่าสุดตอนที่คอสเสร็จกลับไปบ้าน เราก็อยากจะเคลียร์ของทุกอย่างเพราะเราจะไม่กลับบ้านในสัปดาห์นี้

เราต้องมาซักชุดให้เสร็จและซักวิกโดยไม่อยากให้พ่อกับแม่เห็น เพราะไม่อยากโดนว่าเรื่องไปคอสมาอีก (อันที่จริงแม่ไม่ว่าอะไรเท่าไหร่อยู่แล้วส่วนพ่อเราออกจะมาบ่นๆทางอ้อม)

ซึ่งพอเราซักวิกเสร็จ เอาแขวนตากไว้หลังบ้านโดยที่ขนราวขนาดย่อมออกไปด้วย

หลังจากนั้นพ่อก็จุดประเด็นถามว่า "ราวตากผ้าหายไปไหน"

แม่เราบอกว่าอยู่หลังบ้าน พ่อก็ถามว่าเอาไปทำอะไร แม่บอกให้ไปดูสิ

คำนี้จี๊ดมาก.....

"ตากอะไรบ้าๆบอๆอีกแล้วรึไง" 

.

พูดตามตรงนะ...

เราไม่ว่า ไม่เถียง ไม่โต้ตอบก็จริง เพราะผู้ใหญ่รุ่นพวกพ่อพูดอะไรก็ถูกทุกอย่างอยู่แล้วนี่...

แต่ไม่สบอารมณ์จริงๆนะ.....

เราว่าเราไม่ได้ทำอะไรเสียหายขั้นร้ายแรงนะ ไม่ได้ไปรบราฆ่าฟัน เที่ยวกลางคืน สูบบุหรี่ กินเหล้า เกเร ปล้น ขืนใจ ใครเขาเสียหน่อย

เรารู้ว่าถ้าไปเถียงผู้ใหญ่มันไม่ดี มันบาป และอาจทำให้แตกหักกันด้วยเรื่องเล็กน้อยได้

เรารู้ว่าพ่อเป็นห่วง แต่มัน........ พูดไม่ถูก เพราะพูดยังไงเราก็ดูหาข้ออ้างให้ตัวเองนี่นะ

ตอนที่พ่อพูดกับเรา เราเองก็พูดในแง่ดีแล้วนา แต่พ่อบอกว่า พวกอาเจ็กเค้ามองว่า เหมือนตัวเรากำลังถูกหลอกจากไอ้งานพวกนี้อยู่เลยต้องมาพูดกับเรา

.

ใช่ เราถูกผู้ชายในเฮตาเลียหลอกจนแทบเสียสติเลยล่ะ ก๊ากกกกกกกกกกกกก

อืม......

พวกเค้าก็คิดได้เนอะ....

เราเองก็ไม่รู้จะพูดยังไงให้พวกเค้าลองมองในมุมมองอื่นนอกจากความหัวโบราณของพวกเค้าแล้วล่ะ

พอกันทีชีวิตวัยรุ่นของฉัน........ เอาให้เหี่ยวเฉาตายกับเน็ตเน่าๆห่วยๆทื่มหาลัยห่างไกลบ้านและความเจริญจากกทม.ซะดีมั้ยนะ ="=

.

เรื่องนี้เรื่องต่อมาที่เราคาใจกับตัวเราเองมากๆ

.

ไม่เข้าใจตัวเองว่าจะมัวแต่คิดฟุ้งซ่านอะเรนักหนา แต่ก็เอาแต่คิดอยู่นั่นแหละ

แป๊บนึงลืม แป๊บนึงกลับมาคิดอีก

โรคจิตจริงๆฉัน

นิสัยแบบเรามักจะเป็นคนชอบคิดมากกว่าชอบพูดออกมาให้ใครรู้ แถมไม่กล้ายอมรับความจริงอีก (ประมาณว่าหลุดโลกไปแล้ว)

แล้วบางครั้งเราเก็บอะไรต่อมิอะไรมาคิดเป็นเรื่องเป็นราวบ้าบออยู่คนเดียวได้อีก

สำหรับวันที่ผ่านมา ทั้งเพื่อนที่มหาลัย เพื่อนที่กทม. เพื่อนในงานโด ทุกๆคน ถ้าเราทำอะไรที่แย่ๆออกไปกับใครก็ตาม เราขอโทษด้วยนะ เรารู้สึกแย่มากๆโดยที่ไม่รู้ว่าเราทำอะไรลงไป แต่ยังไงก็บอกได้คำเดียวว่าขอโทษจริงๆ

ถ้าเราทำอะไรที่ทำให้ไม่พอใจ ทำให้รู้สึกไม่ดีก็ขอให้บอกเรามาได้เลย เรารับฟังและจะพยายามนำไปแก้ไข

.

ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้เราเองก็ขอขอบคุณมากๆนะ รู้สึกคลายความกังวลขึ้นมาได้บ้าง

สุดท้าย

เมื่อที่ผ่านมามีปห.กับความคิดตัวเองว่าทำอะไรให้เพื่อนเกลียดรึเปล่า (ไม่ว่าจะในมหาลัยรึนอกมหาลัยก็ตาม)

แต่ใครที่เป็นเพื่อนเรา เราพูดได้ว่า เราจริงใจกับทุกคนนะ

.

.

.

ช่างกล้าพูดอย่างไม่อายปากเนอะ แต่เราว่าเราคิดแบบนั้นจริงๆนะ................

ขอบคุณที่มานั่งเสียสติกับโซนนี้ อันนี้เป็นปห.กับตัวเราเองก็ต้องขออภัยที่เอาเรื่องงี่เง่ามาลงบล็อกไว้นะ

edit @ 25 Jun 2009 19:01:30 by ~•Kojiroh•~ [สภาถั่วหมายเลข4 : พลพรรครักเบย์เอย์]